Rasbora: zes soorten vergeleken op water, groep en ruimte

Rasbora is een handelsnaam voor kleine karperachtige schoolvissen uit verschillende geslachten, en daarom verschilt de verzorging per soort sterk. De zes bekendste worden 2 tot 4,5 cm lang (standaardlengte), vragen een bodem van minstens 45 × 30 of 60 × 30 cm en leven in groepen van minstens 8–10 dieren; de galaxy liefst 20 of meer. Het grootste verschil zit in de hardheid: van GH 1–5 °dH voor Boraras maculatus tot GH 5–15 °dH voor de galaxy.

Welke rasbora past bij jouw aquarium?

De juiste rasbora kies je op je gemeten water en je bodemmaat, pas daarna op kleur. Deze tabel zet zes soorten naast elkaar die je in Nederlandse aquariumwinkels tegenkomt.

Bron: soortprofielen van Seriously Fish (2026); niveau volgens LICG (z.d.) en Seriously Fish. SL is de standaardlengte tot de staartvinbasis; de totale lengte telt de staartvin mee (FishBase, z.d.).

De kegelvlekbarbeel is het beste begin. Seriously Fish noemt hem relatief toegankelijk voor beginners, terwijl het LICG de Boraras-soorten (chili, B. maculatus en Boraras merah) juist veeleisender noemt wat water en voer betreft. Kies dus geen dwergrasbora omdat je bak klein is. Een grotere waterinhoud houdt temperatuur en waterkwaliteit stabieler (RSPCA, z.d.). Hoeveel vissen je bak in totaal draagt, lees je in de uitleg over bezetting; de inhoud reken je uit met de rekenhulp voor aquariuminhoud.

Wat zijn rasbora’s eigenlijk?

Rasbora’s zijn kleine karperachtige groepsvissen die in de handel onder één naam worden verkocht, maar tot minstens vier geslachten behoren: Trigonostigma, Boraras, Microdevario en Danio. De winkelnaam zegt dus niets over de waterwaarden die een vis nodig heeft.

Oude namen blijven rondgaan. Boraras maculatus heette vroeger Rasbora maculata, de groene rasbora stond als Microrasbora kubotai te boek en de galaxy is ondanks zijn handelsnaam een Danio (Seriously Fish, 2026). Noteer bij aankoop daarom altijd de wetenschappelijke naam. Ook de redstripe rasbora (Trigonopoma pauciperforatum) hoort bij deze handelsgroep en heeft een eigen profiel.

Dat ze allemaal zo klein zijn, maakt ze geen naaste familie. Rüber en collega’s (2007) vergeleken het mitochondriaal DNA van 227 karperachtige taxa in hun onderzoek naar Paedocypris, het kleinste gewervelde dier ter wereld, en vonden dat verkleining in deze groep herhaaldelijk en los van elkaar is ontstaan. Boraras beschrijven ze als een grotendeels evenredig verkleinde volwassen vis. Een dwergrasbora is dus een volwassen vis op miniatuurschaal, met eigen eisen.

Hoe verschillen de zes soorten in gedrag en inrichting?

Elke soort vraagt iets anders: de kegelvlekken willen beschutting en zwemruimte, de Boraras rust en heel klein voer, kubotai zuurstofrijk water met wat stroming en de galaxy veel onderbroken zichtlijnen.

Kegelvlekbarbeel: hoog lichaam met een brede zwarte wig

De kegelvlekbarbeel (Trigonostigma heteromorpha) is met 4,5 cm SL de grootste van de zes en herken je aan het hoge lichaam met de brede donkere driehoek op de achterflank. Hij is vreedzaam en past volgens Seriously Fish goed in een zorgvuldig samengesteld gezelschapsaquarium.

Hij komt uit bosbeken in onder meer Thailand, Maleisië en Singapore, met gedempt licht en veel dekking. Geef hem schaduwrijke beplanting aan de achterkant en zwemruimte vooraan, en houd minstens acht tot tien dieren.

Trigonostigma espei: koperrood en slanker

De rode kegelvlek (Trigonostigma espei) is slanker, koperrood van kleur en heeft een smallere, bijlvormige vlek; de kegelvlekbarbeel is hoger gebouwd met een bredere wig (Seriously Fish, 2026). Ondanks zijn 3 cm SL vraagt ook espei minstens 60 × 30 cm bodem en acht tot tien soortgenoten. Zijn temperatuurbereik begint bij 23 °C, iets warmer dan de rest. Hij is vreedzaam, maar kies medebewoners op watereisen, volwassen maat en gedrag. De uitleg over gezelschap en agressie helpt daarbij.

Microdevario kubotai: groen, en graag bewegend water

De groene rasbora (Microdevario kubotai) wordt ongeveer 2 cm SL, maar vraagt toch minstens 60 × 30 cm bodem. In de natuur leeft hij in zuurstofrijke bovenlopen en zijbeken met rustige tot matige stroming (Seriously Fish, 2026). Een rijpe, beplante bak met lichte waterbeweging past bij hem; een vers ingerichte bak niet. Een harde straal waartegen de vissen voortdurend moeten zwemmen is te veel. Kubotai eet klein droogvoer, maar krijgt vooral kleine levende en diepgevroren voedseldieren. Combineer hem met rustige vissen van dezelfde grootte.

Boraras maculatus: de zachtwaterspecialist

De gevlekte dwergrasbora (Boraras maculatus) is oranjerood, met een donkere vlek midden op de flank en rood dat doorloopt tot in de kop; de kleur verschilt per populatie. Seriously Fish noemt pH 4–6,5 en GH 1–5 °dH, de zachtste band van de zes.

Zet hem alleen in een ingereden bak met dichte beplanting, gedempt licht en rustige stroming; in een onrijpe bak reageert hij gevoelig op schommelingen. Het is een kleine, schuwe soort die het best tot zijn recht komt in een eigen groep. Naast grotere vissen loopt hij gevaar: de OATA waarschuwt dat kleine Boraras door grote genoeg medebewoners worden opgegeten.

Chili rasbora: rood met een donkere lengtestreep

De chili rasbora (Boraras brigittae) heeft meestal een langwerpige donkere streep op de flank met rood eromheen. Hij wordt 2 cm SL en is tevreden met 45 × 30 cm bodem, mits de groep minstens acht tot tien dieren telt (Seriously Fish, 2026). Hij is vreedzaam maar schuw: geef veel dekking, heel fijn en gevarieerd voer en geen drukke voerconcurrenten. Controleer bij het voeren of ook de dieren achter de planten eten. Met GH 1–10 °dH is zijn hardheidsband ruimer dan die van B. maculatus, maar beide soorten vragen een stabiele, rijpe bak.

Galaxy rasbora: parelvlekken en rivaliserende mannetjes

De galaxy rasbora is Danio margaritatus: een donkere flank met lichte parelvlekken en, bij volwassen mannetjes, rood-zwarte vinnen. Hij wil 20–26 °C en GH 5–15 °dH, dus duidelijk harder en koeler water dan de Boraras.

Galaxy’s vormen een losse groep, geen strakke school. Mannetjes strijden onderling, dus plantgroepen die het zicht onderbreken zijn nodig om uit te wijken. Seriously Fish raadt twintig of meer dieren aan; reken daarvoor op meer ruimte dan de minimale 45 × 30 cm. De OATA noemt de galaxy bovendien schuw.

Welke waterwaarden hebben rasbora’s nodig?

Samen beslaan rasbora’s 20–28 °C, maar per soort lopen pH en vooral GH ver uiteen, van 1–5 °dH tot 5–15 °dH. Vergelijk je eigen meting daarom met één soort, nooit met een gemiddelde van de groep.

Bron: Seriously Fish (2026), zes soortprofielen. Het zijn verzorgingsbereiken, geen ideale middenwaarden.

Op een smal scherm kun je het schema horizontaal verschuiven. Bekijk schema op volledige grootte.

GH meet vooral opgelost calcium en magnesium, en die komen uit de bodem en het gesteente waar je leidingwater vandaan komt (USGS, 2026). Een landelijke kaart zegt niets over jouw kraan: vraag de waarden op bij je waterbedrijf of meet zelf. Het verschil tussen pH, KH en GH is daar uitgelegd. Op winkelkaartjes staan soms andere bereiken dan in de soortprofielen. Houd voor je keuze één soortprofiel aan.

Welke rasbora kies je bij welke situatie?

Kies één soort die past bij je water en je ruimte, en richt de bak daarna op die groep in. Deze keuzehulp vat het samen.

Bron: Seriously Fish (2026), OATA (z.d.) en RSPCA (z.d.).

Stappenplan: van keuze tot gezonde groep

Een rasboragroep slaagt als het water klopt voordat de vissen er zijn en je de eerste weken dagelijks kijkt.

1. Meet je water. Bepaal temperatuur, pH en GH, of vraag de hardheid op bij je waterbedrijf.
2. Kies één soort. Gebruik de tabellen hierboven en controleer de bodemmaat.
3. Laat de bak rijpen. Laat een nieuwe bak eerst biologisch opstarten; Boraras en kubotai horen niet in een onrijpe bak (Seriously Fish, 2026).
4. Koop gezonde dieren. Kies vissen met heldere ogen, intacte vinnen, regelmatige ademhaling en normaal zwemgedrag, en koop niet uit een bak met zieke vissen (OATA, z.d.).
5. Vervoer ze rustig. Ga direct naar huis en beperk beweging, geluid, licht en extreme temperaturen onderweg.
6. Overweeg quarantaine. Merck noemt 30–60 dagen voor waardevolle vissen, en elke nieuwe toevoeging zet de klok opnieuw in gang (Francis-Floyd & Petty, 2026). Hoe je dat aanpakt, staat in de gids over wennen en quarantaine.
7. Controleer dagelijks en test wekelijks. Kijk elke dag naar vissen, temperatuur en techniek, en test het water elke week en extra na veranderingen. Nieuwe vissen belasten het filter extra.

Voer klein en gevarieerd: fijn droogvoer afgewisseld met kleine levende of diepgevroren voedseldieren. Haal resten weg, want niet opgegeten voer vervuilt het water (OATA, z.d.). Meer over porties lees je bij voeren.

Hoe kweek je rasbora’s?

Rasbora’s kweek je door het afzetmateriaal aan het geslacht aan te passen en de eieren te beschermen: Trigonostigma plakt de eieren onder brede bladeren, Boraras en kubotai strooien ze tussen fijn materiaal, en geen van allen geeft broedzorg.

Op een smal scherm kun je het schema horizontaal verschuiven. Bekijk schema op volledige grootte.

Volwassen dieren eten eieren op. Voor eierstrooiers zoals kubotai beschrijft Seriously Fish een aparte kleine bak met oud aquariumwater, gevuld met fijne wollen mops, javamos of andere fijnbladige planten. De jongen hebben microscopisch klein eerste voer nodig; bereid dat voor voordat de eieren uitkomen. Bij de galaxy zijn uitkomen en vrijzwemmen twee aparte fasen; de galaxy rasbora heeft daarvoor een eigen uitwerking.

Veelgemaakte fouten met rasbora’s

De meeste problemen ontstaan doordat een rasbora op handelsnaam of kleur wordt gekocht in plaats van op zijn soortprofiel.

• Kopen op de winkelnaam. Achter "rasbora" zitten vier geslachten met verschillende eisen. Noteer altijd de wetenschappelijke naam.
• De kleinste vis voor de kleinste bak. Juist de Boraras zijn veeleisend (LICG, z.d.). Een kegelvlekbarbeel in een bak van 60 × 30 cm is makkelijker.
• Waterwaarden middelen. Een bak op GH 3 past bij B. maculatus (1–5 °dH), maar niet bij de galaxy (5–15 °dH); op GH 12 is het precies andersom.
• Dwergrasbora’s in een nieuwe bak. Boraras en kubotai reageren slecht op een onrijp systeem.
• Te kleine groepen. Houd minstens acht tot tien dieren van één soort; de galaxy liefst twintig of meer.
• Kleine Boraras bij grotere vissen. Grote genoeg medebewoners eten ze op (OATA, z.d.).
• Een open bak. Barbelen, danio’s en rasbora’s kunnen springen; dek het aquarium goed af (LICG, z.d.).
• Vertrouwen op helder water. Helder water kan toch ammoniak of nitriet bevatten; alleen een test laat dat zien (RSPCA, z.d.).

Geen van de zes soorten, ook niet onder hun oude namen, staat op de Unielijst van invasieve exoten (NVWA, z.d.; Europese Commissie, 2025), gecontroleerd op 18 oktober 2026.

Veelgestelde vragen over rasbora’s

Hoe groot wordt een rasbora?

De zes bekendste rasbora’s worden 2 tot 4,5 cm, gemeten als standaardlengte tot de staartvinbasis. De kegelvlekbarbeel is met 4,5 cm de grootste, T. espei haalt 3 cm, B. maculatus 2,5 cm en chili, kubotai en galaxy blijven rond 2 cm. Met staartvin erbij is de vis iets langer. Bron: Seriously Fish (2026).

Welke soorten rasbora zijn er?

In Nederlandse winkels kom je onder meer kegelvlekbarbeel, rode kegelvlek (T. espei), groene rasbora (M. kubotai), Boraras maculatus, chili rasbora en galaxy rasbora tegen. Ze horen bij vier verschillende geslachten: Trigonostigma, Microdevario, Boraras en Danio. Ook Boraras merah en de redstripe rasbora vallen onder deze handelsnaam. Kies altijd op de wetenschappelijke naam, niet op de handelsnaam.

Hoeveel rasbora’s moet je samen houden?

Houd minstens 8–10 rasbora’s van één soort bij elkaar; dat advies geldt voor kegelvlekbarbeel, espei, kubotai, B. maculatus en chili. Voor de galaxy raadt Seriously Fish liefst twintig of meer aan, met veel plantgroepen, omdat mannetjes onderling strijden. Reken voor zo’n groep op meer ruimte dan de minimale bodemmaat.

Welke temperatuur heeft een rasbora nodig?

Rasbora’s leven bij 20–28 °C, maar het bereik verschilt per soort. De galaxy wil het koelst, 20–26 °C, terwijl T. espei pas vanaf 23 °C goed zit (23–28 °C). Kegelvlekbarbeel (21–28 °C), kubotai (20–27 °C) en beide Boraras (20–28 °C) zitten daartussen. Stem de verwarming dus af op de soort die je kiest. Bron: Seriously Fish (2026).

Welke rasbora past in een klein aquarium?

Voor de kleinste bakken noemt Seriously Fish 45 × 30 cm bodem als minimum voor chili, B. maculatus en galaxy. Kegelvlekbarbeel, espei en kubotai vragen minstens 60 × 30 cm. Let op: de dwergrasbora’s zijn veeleisender dan de kegelvlekbarbeel, en een kleine bak schommelt sneller in temperatuur en waterkwaliteit. Klein betekent hier dus niet makkelijk.

Wat eten rasbora’s?

Rasbora’s eten klein, gevarieerd voer: fijn droogvoer afgewisseld met kleine levende of diepgevroren voedseldieren. Vooral chili, B. maculatus en kubotai hebben heel kleine korrels en voedseldiertjes nodig. Haal niet opgegeten voer weg, want dat vervuilt het water, en kijk of ook de schuwe dieren achter de planten aan hun portie komen.

Kun je rasbora’s kweken in het aquarium?

Ja, maar de aanpak verschilt per geslacht. Kegelvlekbarbeel en espei zetten hun eieren af onder brede bladeren; Boraras en kubotai strooien ze tussen mos of fijnbladige planten. Geen van deze soorten geeft broedzorg en volwassen vissen eten eieren op. Kweek daarom in een aparte bak en zorg voor microscopisch klein eerste voer.

Wat is het verschil tussen rasbora espei en de kegelvlekbarbeel?

Trigonostigma espei is slanker, koperrood en heeft een smalle, bijlvormige vlek; de kegelvlekbarbeel is hoger gebouwd met een brede zwarte wig. Espei blijft met 3 cm SL kleiner dan de kegelvlek (4,5 cm), wil iets warmer water (23–28 °C tegenover 21–28 °C) en vraagt toch dezelfde bodem van 60 × 30 cm.